در حالی که جامعه جهانی به تحولات ایران و مبارزات زنان در این کشور چشم دوخته است، مارین لوپن، نامزد ریاستجمهوری ۲۰۲۷ فرانسه از حزب «اجتماع ملی»، وعدهای جنجالی را مطرح کرده است. او اعلام کرده است که در صورت پیروزی در انتخابات، در مورد حجاب اسلامی همهپرسی برگزار خواهد کرد و برای زنان محجبه در عرصه عمومی جریمۀ نقدی در نظر میگیرد. این اظهارات نه تنها واکنشهای مثبت و منفی بسیاری را برانگیخته، بلکه بحث ممنوعیت حجاب را در فرانسه بار دیگر داغ کرده است.
توجیه سیاسی و اجتماعی
برخی چهرههای سیاسی در فرانسه، از جمله ژان-فیلیپ تانگی، در تلاشند تا این ممنوعیت را با استناد به اعتراضات اخیر زنان در ایران توجیه کنند. این رویکرد به نوعی نشاندهنده همسویی سیاستهای فرانسه با جریانهای اجتماعی و سیاسی در ایران است. در واقع، مبارزات زنانی که برای حقوق خود در ایران به پا خاستهاند، به عنوان الگویی برای تغییرات اجتماعی در کشورهای دیگر، از جمله فرانسه، مطرح شدهاند.
شیرین آسا، پژوهشگر مطالعات فرهنگی و پسااستعماری، در این راستا معتقد است که «حجاب» نه تنها نقطۀ شروع مبارزات زنان ایران نبوده، بلکه پایان آن هم نیست. او بر این باور است که این موضوع فراتر از یک مساله فرهنگی است و به یک چالش اجتماعی و سیاسی تبدیل شده است.
پیامدهای اجتماعی
آسا بر اهمیت توجه به ابعاد مختلف این موضوع تاکید کرده و میگوید که موضوع حجاب باید در بافت اجتماعی و سیاسی گستردهتری بررسی شود. او به این نکته اشاره میکند که در حالی که فرانسه به دنبال تقویت هویت ملی خود از طریق محدود کردن نمادهای مذهبی است، در واقع ممکن است به تعمیق شکافهای اجتماعی و فرهنگی دامن بزند.
در حالی که تنشهای اجتماعی در فرانسه به دلیل این وعدههای جنجالی افزایش یافته، انتظار میرود که این موضوع همچنان در کانون توجه رسانهها و جامعه قرار گیرد. در نهایت، این موضوع میتواند به عنوان یک بستر برای بحثهای عمیقتر درباره حقوق زنان و آزادیهای مدنی در سطح جهانی مطرح شود.
