فیلم «آقای نلسون، آیا شما مردم را کشتهاید؟» که روز جمعه در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد، روایت واقعی آلن نلسون، یک تفنگدار سیاهپوست آمریکایی در ویتنام در سال ۱۹۶۶ را به تصویر میکشد. نلسون که در طول زندگیاش با عواقب جنگ و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) دست و پنجه نرم کرده، حالا با تلاش برای بیان تجربیات خود، به عنوان صدای قربانیان جنگ شناخته میشود.
واقعیتهای تلخ جنگ
کارگردان فیلم، تسوکاموتو، که پیشتر با فیلمهای صلحطلبانه خود شناخته شده، با شنیدن داستان نلسون، احساس کرد که باید این تجربه را در قالب یک فیلم به نمایش بگذارد. او در کنفرانس خبری خود گفت: "اگر مردم به جنگ بروند، صرف نظر از کشورشان، با واقعیتهای وحشتناکی مواجه خواهند شد و اعمال ترسناکی انجام خواهند داد".
فیلم با فلشبکهای گرافیکی و بیرحمانه، بیننده را به دل جنگ ویتنام میبرد؛ جایی که نلسون و گروهش به جستجوی ویتکنگها میپردازند و به راحتی غیرنظامیان را میکشند. نلسون در جلسات درمانیاش به یاد میآورد: "ما به هر چیزی که حرکت میکرد، شلیک میکردیم".
تغییر در جنگ مدرن
تسوکاموتو به تغییرات جنگ مدرن و تأثیرات استفاده از فناوریهای پیشرفته، از جمله پهپادها، اشاره کرد. او نگران است که حس قاتلان در درک واقعی آسیبرساندن به دیگران با پیشرفت فناوری، کاهش یابد. او افزود: "اپراتورهای پهپادها ممکن است برای روزها اهداف خود را زیر نظر داشته باشند و حتی در برخی موارد، empathy برای خانواده قربانی توسعه یابد".
هدف تسوکاموتو از ساخت این فیلم، ایجاد احساسی عمیق در بینندگان نسبت به جنگ و تأثیرات آن بر زندگی انسانهاست. او معتقد است که اگر این احساس واقعی از جنگ منتقل شود، نسلهای آینده ممکن است از رفتن به میدان جنگ به شدت پرهیز کنند.
نلسون که در طول زندگیاش بیش از ۱۲۰۰ سخنرانی درباره تجربیات جنگیاش در ژاپن داشته است، در سال ۲۰۰۹ درگذشت و در ژاپن دفن شد.
