ملازین لبرت، پژوهشگر گروه دفاع، امنیت و عدالت در RAND Europe، در بررسیهای اخیر خود به موضوع نظامیسازی فزاینده فضا پرداخته و تأکید میکند که این پدیده نمیتواند تنها با تعیین اینکه آیا یک ماهواره نظامی، غیرنظامی یا "سلاحگذاری شده" است، فهمیده شود. او استدلال میکند که این نظامیسازی نیاز به همکاری میان کشورها را از بین نمیبرد.
تعارض و وابستگی در فضای امنیتی
لبرت به این نکته اشاره میکند که نظم امنیتی جدید در فضا با تنشهای غیرمعمولی تعریف میشود. در حالی که کشورها به طور فزایندهای آماده رقابت و احتمالاً جنگ در فضا هستند، آنها همچنان به یکدیگر وابستهاند تا فضا را قابل استفاده نگه دارند. این وابستگی ساختاری میتواند به شکلگیری یک معادله پیچیده منجر شود که در آن رقابتهای نظامی با نیاز به همکاری در زمینههای غیرنظامی همزمان وجود دارد.
بیشتر بخوانید: ماکرون: اروپا باید برنامه فضایی سرنشیندار خود را توسعه دهد
چشمانداز آینده فضا
بر اساس تحلیل لبرت، چشمانداز آینده فضا به شدت تحت تأثیر این تضاد قرار دارد. کشورها باید به دنبال راههایی برای همکاری در زمینههای غیرنظامی باشند، حتی در شرایطی که رقابتهای نظامی افزایش مییابد. او تأکید میکند که این امر مستلزم ایجاد سازوکارهای جدید برای مدیریت روابط بینالمللی در فضای امنیتی است. به همین دلیل، جلب توجه به این موضوع در سطح جهانی ضروری به نظر میرسد.
لبرت همچنین به این نکته اشاره میکند که نظامهای غیرنظامی نیز میتوانند به راحتی برای اهداف نظامی بازطراحی شوند. این واقعیت به کشورهای مختلف قوت میبخشد تا به دنبال گسترش نفوذ خود در فضا باشند، با این حال، این روند میتواند به بروز تنشهای جدید منجر شود که باید به دقت مدیریت شوند.
بیشتر بخوانید: هوش مصنوعی؛ در دام زبانهای محدود! · نیکولا دوپونت-آینان ایده «چتر هستهای» مکرون را به چالش کشید
